De oorsprong van manipulatie is verloren
gegaan in de oudheid, hoewel er wel bewijs is dat het sinds mensenheugenis
al bestaat. Eén van de eerste indicaties van zacht weefsel manipulatie
komt voor in het oude Chinese Kong Fou Document, welk rond 2700
B.C. geschreven is, en geïntroduceerd werd aan de Westerse wereld
door zendelingen. Griekse papyrus van omstreeks 1500 B.C. gaf instructies
in het bewegen van ledematen om lage rugklachten te verhelpen. Zacht
weefsel manipulatie kwam ook veelvuldig voor in de oude Japanse,
Indiase, Egyptische, Babylonische Syrische, Hindoe, en Tibetaanse
culturen. Manipulatieve therapieën worden al eeuwen gebruikt door
de inwoners van Tahiti.
Zeer oude Amerikaans Indiaanse hiërogliefen
demonstreren "rug wandelen" waarin de patiënt zijn/haar rug liet
manipuleren door de voeten van een ander. Ook liet de inheemse bevolking
van Polynesië de kinderen over de ruggen wandelen van de zieke ouderen.
Sioux, Winnebago, Creek Indianen en ook vele Centraal en Zuid Amerikaanse
Indianen stammen gebruikten manuele therapieën.
Hippocrates, de welbekende arts van de Griekse
oudheid, leefde van 640 tot 357 B.C., en erkende ook het belang
van wervelkolom manipulatie. Hij schreef ook boeken over zijn technieken
en was een gerenommeerd schrijver voor zijn tijd.
Tijdens de middeleeuwen is de verdere ontwikkeling
van manipulatieve therapieën verloren gegaan, en werd veelal genegeerd
door de medici van die tijd, aangezien het veel werd geassocieerd
met hekserij. Gedurende een deel van de middeleeuwen en de renaissance,
werd het de kunst van het manipuleren overgedragen van ouder tot
kind en uitgevoerd door vele bevolkingsgroepen in Europa en Azië.
Na verloop van tijd werden de "bottenkrakers" zelfs gezien als begaafd
en werden alom gerenommeerd als "genezers". De bekende Britse chirurg
Sir James Paget, schreef in 1867 voor het fameuze British Medical
Journal een artikel genaamd "Klachten die Bottenkrakers Genezen".
Tijdens de koloniale tijden van Amerika, hadden
vele artsen geen formele medische opleiding gevolgd en beoefende
tegelijkertijd ook andere beroepen. Men werd in die tijd arts door
in de leer te gaan bij een arts, zelf tot en met 1880. In de jaren
1880 ontstonden er pas wetten in Amerika die de artsen forceerde
om vergunningen te verkrijgen eer ze volledig als medisch arts konden
werken. In het latere deel van de 19de eeuw was de medische wereld
erg ongeorganiseerd en waren er zelfs vijf verschillende filosofieën.
Vele Amerikaanse doctoren indertijd, vooral die zonder formele opleiding,
waren voornamelijk bezig met natuurlijke therapieën zoals: dieet,
elektriciteit, aderlatingen, religieuze genezingen, magnetisme,
etc.
Na vele verschillende beroepen werd Daniel
David Palmer geïnterreseerd in het genezen van zieke mensen. Uiteindelijk
was hij de persoon die de grondslag legde voor de chiropractie.
Het woord chiropractie komt van de Griekse woorden "cheir" (hand)
en "praktikos" (doen, handelen) en betekent dan ook "met de hand
uitgevoerd". Chiropractie ontwikkelde zich verder vanuit het simpele
en primitieve begin, vooral naarmate er formele opleidingen ontstonden
en er regulerende wetten van kracht kwamen.
|